Böle bişeyi ilk kez yazıyorum  belkide kimse okumayacak…Sanırsam  dünyada imzasiz kalmanın verdıgı korku  bu … adının hic  duyulmadan ölümün getirdigi korku ..  geride bişey  bırakmadan gitmenin verdıgı  korku

umursamaz yasanılan dakikalar için yapılan cırpnıslar benımkiler.. unutulan vede kacırılanlar için hic bişey için gec  degildir yalanını  söylemek ….

yasıyorum yanlız  basıma etrafıdaki seslere  bakmadan bazen  nefes almadan bazende gormeden …

yasıyorum gene  herkes gibi oyunun içinde gercek olmadan verilen  replikleri duymaya  calısarak guclu gorunerek adıce konusarak …

yasıyorum cogu zaman bedenımın içinde olmadan yaptıklarıma uzaktan  bakarak cogu kez kendimden utanarak cogu kezde kendimi  gormezlikten gelerek ….

 yasıyorum cogu zaman gulerek cogu kezde guluyor numarası yaparak ….

yasıyorum bazen gercekleri o kadar cok iyi  biliyorumki  bazende gerceklerden o kadar hızlı  bi sekilde kacıyorumki ben bile anlam veremiyorum

yasıyorum elimdekilerin degerini  bildigimi  sanarak elinde olduklarım  benım degerimi  bilmeden ….

 yasıyorum işte  doldurmaya calısıyorum zamanımı  bazen hayat içinde volta atıyorum  belki  zaman daha hızlı  gecer diye..  bazen zaman o kadar hızlı  geciyorki  volta yarım kalıyor uzuluryorum hayatın ortasında …

yasıyorum işte yalan hayatımı yalanda sebeplerle  yalan gülüşlerle yalan ilişkilerle ….

yasıyorum yasıyorum ya bosver gerisini