sıhhhtt pisshhhtt

gözlerimi kapatıyorum sessizce mavi sular içindeyim kayıp bir mutlulugu ararken kayboldum dünyada  geri gidemiyorum butun cıktıgım yollar artık cıkmaz sokak yanmak için ates lazım sonmek içinde su bende ikiside yok gecmişten kalma yangınları  sonduremedigim gibi yeni yangınlarda yok  acı cekecegim;  eski yangınların acısını unutturacak bilmedigim bir  yunan sarkının bir dizesi olayımmı bugunn belki  içime bile akmayan gözyaslarım o dizilerin içinde canlanır vede yok olur  belki  bende bir gun aglarımm belki....

yıllar sonra dusunudum bugun yeniden sanki dusunme yetımı yeni kazanmısım gibi. buyuk bi suc ıslemıs kucuj bi cocuk gıbı ...elimde kanlı  bıcagın varlıgının farkında eline bakmaya korkan bi katil gibi .... ne kadar suclu oldugumun farkında olup  bunu  yıllarca kendimden nasıl sakladıgımı  bilmeden  dusundum . uzaktan  sesler geldi kulagıma bazılarını  duymak acı  verirken bazıları için o  acıyı  cekme cesareti bile bulamadım ... gecmıste söylenen her soz bugun kulaklarımda cınladı kötusude iyiside... ıyıleri secmem zor oldu  bu  sefer yalanlardan ayırmam acı  verdı ... kulaklarımı kapamaya calıstım ama ise yaramadı.. sesler dısardan gelmiyormus  beynımın icindelermiş  bunu  anladım bugun... bazı seylerı keske  bu kadar gec anlamasaydım...

yorgunum bu gunlerde  bazı seylerı acıklamaktan.nasıl anlatacagımı dusunmekten .dusunceler ıcınde kendı kendımı yemekten .. ne kadar zormus senden olanı senden olandan ayırmak ....ne kadar zormus en guclu benım dıye gorunup aslında en zayıf olmak .... yorgunken dusunemıyorum artık ne seni  ne benı ne onu  nede baskasını ....

Böle bişeyi ilk kez yazıyorum  belkide kimse okumayacak...Sanırsam  dünyada imzasiz kalmanın verdıgı korku  bu ... adının hic  duyulmadan ölümün getirdigi korku ..  geride bişey  bırakmadan gitmenin verdıgı  korku umursamaz yasanılan dakikalar için yapılan cırpnıslar benımkiler.. unutulan vede kacırılanlar için hic bişey için gec  degildir yalanını  söylemek .... yasıyorum yanlız  basıma etrafıdaki seslere  bakmadan bazen  nefes almadan bazende gormeden ... yasıyorum gene  herkes gibi oyunun içinde gercek olmadan verilen  replikleri duymaya  calısarak guclu gorunerek adıce konusarak ... yasıyorum cogu zaman bedenımın içinde olmadan yaptıklarıma uzaktan  bakarak cogu kez kendimden utanarak cogu kezde kendimi  gormezlikten gelerek ....  yasıyorum cogu zaman gulerek cogu kezde guluyor numarası yaparak .... yasıyorum bazen gercekleri o kadar cok iyi  biliyorumki  bazende gerceklerden o kadar hızlı  bi sekilde kacıyorumki ben bile anlam veremiyorum yasıyorum elimdekilerin degerini  bildigimi  sanarak elinde olduklarım  benım degerimi  bilmeden ....  yasıyorum işte  doldurmaya calısıyorum zamanımı  bazen hayat içinde volta atıyorum  belki  zaman daha hızlı  gecer diye..  bazen zaman o kadar hızlı  geciyorki  volta yarım kalıyor uzuluryorum hayatın ortasında ... yasıyorum işte yalan hayatımı yalanda sebeplerle  yalan gülüşlerle yalan ilişkilerle .... yasıyorum yasıyorum ya bosver gerisini

Blogsayfasi.com ile iyi bloglamalar...